![]() |
| การพูดว่า “ข้าพเจ้าเชื่อ” นั้นเป็นเรื่องง่าย แต่บททดสอบที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเราต้องลงมือทำตามสิ่งที่เราเชื่อ การขาดความเชื่อจะขัดขวางไม่ให้เราทำสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกและเจิมเราไว้ให้สำเร็จในชีวิต |
บทเฝ้าเดี่ยวประจำวัน
การไม่เชื่อคือการไม่เชื่อฟัง
จอยซ์ ไมเยอร์
ดัดแปลงจากหนังสือ Battlefield of the Mind
เอลีชาบอกเขาว่า “จงหยิบคันธนูและลูกธนูมา” เขาก็หยิบคันธนูและลูกธนูมา แล้วเอลีชาก็บอกกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า “วางมือของท่านบนคันธนู” กษัตริย์ก็วางมือลงบนนั้น เอลีชาจึงวางมือของท่านทับบนมือของกษัตริย์ แล้วกล่าวว่า “จงเปิดหน้าต่างทางทิศตะวันออก” เขาก็เปิดหน้าต่างออก จากนั้นเอลีชาสั่งว่า “จงยิง!” เขาก็ยิงออกไป เอลีชาจึงกล่าวว่า “นี่คือลูกธนูแห่งชัยชนะของพระยาห์เวห์ เป็นชัยชนะเหนือชาวซีเรีย เพราะท่านจะตีชาวซีเรียที่เมืองอาเฟคจนกว่าจะทำลายพวกเขาให้สิ้น” จากนั้นเอลีชาบอกว่า “จงหยิบลูกธนูเหล่านั้นขึ้นมา” เขาก็หยิบขึ้นมา แล้วเอลีชาบอกกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า “จงตีลงบนพื้น” กษัตริย์ตีลงบนพื้นสามครั้งแล้วก็หยุด คนของพระเจ้าจึงโกรธเขาและกล่าวว่า “ท่านควรจะตีสักห้าหรือหกครั้ง ท่านก็จะสามารถเอาชนะชาวซีเรียจนทำลายพวกเขาได้หมดสิ้น แต่บัดนี้ ท่านจะเอาชนะชาวซีเรียได้เพียงสามครั้งเท่านั้น”
2 พงศ์กษัตริย์ 13:15–19 (AMPC)
การพูดว่า “ข้าพเจ้าเชื่อ” นั้นเป็นเรื่องง่าย แต่บททดสอบที่แท้จริงจะเกิดขึ้นเมื่อเราต้องลงมือทำตามสิ่งที่เราเชื่อ ในเรื่องนี้ กษัตริย์องค์หนึ่งมาหาเอลีชาผู้เผยพระวจนะเพื่อขอความช่วยเหลือให้รอดพ้นจากชาวซีเรีย ผู้เผยพระวจนะบอกให้เขานำลูกธนูมาตีลงบนพื้น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการที่อิสราเอลจะโจมตีศัตรู แต่กษัตริย์กลับหยุดตีหลังจากทำไปเพียงสามครั้งเท่านั้น
การไม่เชื่อก็คือการไม่เชื่อฟัง จบนะ! หากกษัตริย์มีความเชื่อจริง เขาคงจะตีลูกธนูลงบนพื้นหลายๆ ครั้ง แต่เพราะความไม่เชื่อ เขาจึงหยุดลงทั้งที่เพิ่งจะเริ่มต้นได้ไม่เท่าไร ไม่น่าแปลกใจเลยที่เอลีชาจะรู้สึกหงุดหงิดและโกรธเขา
เหตุการณ์ที่แสดงถึงความไม่เชื่อมีบันทึกไว้ตลอดทั้งพระคัมภีร์เดิมและพระคัมภีร์ใหม่ ดูเหมือนว่าความไม่เชื่อจะปรากฏอยู่แทบทุกหนทุกแห่งที่เราหันไปมอง ในพระธรรมมัทธิว 17:14–20 ได้บันทึกเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่พาบุตรชายซึ่งป่วยเป็นโรคลมชักมาหาพระเยซูเพื่อขอให้พระองค์ทรงรักษาให้หาย เขากล่าวว่า “ข้าพเจ้าพาเด็กคนนี้มาหาเหล่าสาวกของท่าน แต่พวกเขาไม่สามารถรักษาเขาให้หายได้” (มัทธิว 17:16 AMPC)
บิดาของเด็กคนนี้รู้สึกเจ็บปวดและผิดหวังที่เหล่าสาวกไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะทำตามแบบอย่างของผู้นำของพวกเขา หากเราอยู่ในเหตุการณ์วันนั้น เราเองก็อาจจะรู้สึกเช่นเดียวกับเขา เพราะตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เหล่าสาวกทั้งสิบสองคนได้ติดตามพระเยซูไปทุกหนทุกแห่ง และได้เห็นพระองค์ทรงกระทำการอัศจรรย์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในพระธรรมลูกาบทที่ 10 เรายังทราบด้วยว่าพระเยซูเคยส่งสาวกคนอื่นๆ ออกไป ซึ่งพวกเขาก็สามารถทำการอัศจรรย์และรักษาผู้คนให้หายได้ แล้วเหตุใดในครั้งนี้เหล่าสาวกถึงทำไม่ได้ ทั้งที่พระเยซูทรงหนุนใจพวกเขาอยู่เสมอให้รักษาคนป่วยและกระทำสิ่งต่างๆ เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงกระทำ
ทว่าพวกเขากลับไม่สามารถรักษาเด็กคนนั้นได้ พระเยซูจึงตรัสว่า “โอ้ คนในยุคที่ขาดความเชื่อ (บิดเบี้ยว หันเหออกนอกทาง และดื้อรั้น) และชั่วร้ายอย่างยิ่ง! เราจะต้องอยู่กับพวกท่านนานเท่าใด? เราจะต้องอดทนกับพวกท่านนานเท่าใด? พาเด็กคนนั้นมาหาเราที่นี่” (มัทธิว 17:17 AMPC) พระเยซูทรงขับผีออก และเด็กคนนั้นก็ได้รับการรักษาให้หาย ความไม่เชื่อนำไปสู่การไม่เชื่อฟัง
แต่บทสรุปของเรื่องนี้คือ เมื่อเหล่าสาวกทูลถามพระเยซูว่าเหตุใดพวกเขาจึงรักษาเด็กคนนั้นไม่ได้ คำตอบของพระเยซูชัดเจนมาก คือ “เพราะพวกท่านมีความเชื่อน้อย [กล่าวคือ ขาดความไว้วางใจอย่างมั่นคง]...” (มัทธิว 17:20 AMPC)
ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่าคำตอบของพระเยซูทำให้เหล่าสาวกต้องหันกลับมาสำรวจจิตใจตนเองและตั้งคำถามว่าสิ่งใดกันแน่ที่เป็นอุปสรรคขัดขวางพวกเขา เหตุใดพวกเขาจึงไม่เชื่อ? บางทีพวกเขาอาจปล่อยให้ความคิดเชิงลบเข้ามาในจิตใจ หรือบางทีพวกเขาอาจยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าพระเยซูทรงปรารถนาที่จะใช้พวกเขาและมอบฤทธิ์เดชให้แก่พวกเขาเพื่อทำการอัศจรรย์ต่างๆ
แน่นอนว่า เมื่อเราอ่านพระธรรมกิจการ เราจะพบว่าหลังจากที่เหล่าสาวกได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้ว พวกเขาก็ได้แสดงให้เห็นถึงฤทธิ์เดชเหนือธรรมชาติของพระเจ้าที่สำแดงออกมาผ่านชีวิตของพวกเขา แต่เหตุการณ์นั้นยังไม่ได้เกิดขึ้นในตอนนี้ พระเยซูตรัสกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ผู้ใดที่เชื่อในเราอย่างมั่นคง ผู้นั้นจะสามารถกระทำสิ่งต่างๆ เช่นเดียวกับที่เรากระทำได้” และเขาจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีก เพราะเรากำลังจะไปหาพระบิดา (ยอห์น 14:12)
พระสัญญานี้ยังคงมีผลจนถึงทุกวันนี้ การขาดความเชื่อจะขัดขวางไม่ให้เราทำสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกและเจิมเราไว้ให้สำเร็จในชีวิต อีกทั้งยังเป็นอุปสรรคไม่ให้เราได้รับสันติสุขที่พระองค์ประสงค์จะให้เรามี ในขณะที่เราพบการพักสงบสำหรับจิตวิญญาณของเราในพระองค์ (มัทธิว 11:28-29)
เมื่อพระเจ้าตรัสว่าเราสามารถทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ เราก็ต้องเชื่อว่าเราทำได้จริง การที่เราสามารถทำตามที่พระองค์ตรัสสั่งนั้น ไม่ได้อาศัยกำลังหรือฤทธิ์อำนาจของเราเอง แต่เป็นเพราะพระวิญญาณของพระองค์ที่ทรงทำงานอยู่ภายในเรา ซึ่งช่วยให้เราได้รับชัยชนะเหนือความไม่เชื่อทั้งปวง
คำอธิษฐานประจำวัน: ข้าแต่พระเยซูคริสต์เจ้า โปรดอภัยให้แก่ความขาดความเชื่อของข้าพระองค์ด้วยเถิด ข้าพระองค์ทราบดีว่าเมื่อใดที่ข้าพระองค์ไม่เชื่อ นั่นหมายความว่าข้าพระองค์กำลังไม่เชื่อฟังพระองค์ ในพระนามของพระองค์ ข้าพระองค์ขอให้พระองค์ทรงช่วยให้ข้าพระองค์ขจัดความไม่เชื่อทั้งมวลออกไป เพื่อที่ข้าพระองค์จะสามารถจดจ่ออยู่กับการติดตามพระองค์ด้วยความสัตย์ซื่อได้ อาเมน
เราสนับสนุน และท้าทายคุณ
ที่จะแสวงหาความใกล้ชิดกับพระเจ้าในทุกๆวัน
ขอพระเจ้าอวยพรทุกท่าน
ขอขอบคุณแหล่งที่มาของบทความหนุนใจ
joycemeyer.org
ติดตามอ่านบทความหนุนใจอื่นๆได้ที่ kattcrewslovegod.blogspo
